انکار سکوت

برای تو مینویسم برای تو که معنای باران را از ناودانها نمی پرسی و هيچ گاه باکوهها قهر نمی کنیبرای تو که پنجره را به خاطر ديدن خورشيد دوست داری و بهياس به خاطر اينکه بوی يار را دارند احترام می گذاریدر تنهائی سرشار از حضور صميمانه تو اينك من اعتراف ميکنمدر اين اتاق ساکت تاريک؛هر گاه من نگاه تو را شعر می کنماگر کلمات همراه من نباشند دلم می پو سداگر فرصت نوشتن را از من بگيرند مثل درختی که به شو ره زاریدور تبعيد شده باشد از ريشه خشک می شوم.اگر کلمات از من بگريزند و من را تنها بگذارند از درون می گدازم...

ادامه مطلب